Genel · Yaşayasım

Adım adım

Fransa’ya gelişimizin ilk yıllarıydı. Evlilik, taşınma derken düğünden iki hafta sonra bu dilini bile o dönemde doğru düzgün bilmediğim bu şehirde bu ülkenin en iyi okullarından birinde yüksek öğrenimime başladım. Başladım da sorun bir anlıyor muydum diye, açıklıkla söylüyorum; hayır. Başlarda gerçekten çok zorlandım. Öyle ki bu okulun hocalarının hiç umurunda değil sen anlamışmısın, anlamamışmısın, hiç. Dersi anlatır ve giderler. E benim karakterde öyle ki başladığım işi yarıda bırakamıyorum. Sonuç: 17 kilo aldım ve telefonlara hatta kapıya bile bakmak istemeyen bir kişi çıktı ortaya. Bitirdiğim okulun da katkılarıyla iyi bir bankadan teklif geldi. Görüşmeye gittim. 750 katlı 🙂 bir binanın 748. Katında karşımda 150 kadar kişiyle görüşmeye başladım, mübalağa sanatını sevdiğim doğrudur. Bana soru sorarlarken tek düşündüğüm arkalarından gördüğüm Paris manzarasında herhangi bir yerde olmaktı. Tabii ki o işe başlayamazdım. Benim önce bir kendime gelmem gerekiyordu. O dönemde anladım yazmayı bu kadar çok sevdiğimi, hergün yazıyordum. Hatta öyle ki oturduğumuz mahallede çok sevdiğim bir kafede bir masam vardı, aynı saatte orada olur, kahvemi, o dönemde sigaramı içer kitabımı yazardım. O dönemimin en büyük katkısıdır bana yazdığım kitabım. Kalemim ve kağıdım varsa benden mutlusu olmazdı. Kendimi günden güne daha da iyi hissetmeye başladım.
Yanlış anlaşılma olsun istemem, konunun eşimle hiçbir alakası yoktu tabii ki. Sorun daha doğrusu sorular tamamen benim kendimle alakalıydı. Kafamda deli sorular… 🙂
Sonra bir gün Ferrari’sini Satan Bilge adlı kitabı okudum ve meditasyonla tanışmam ilk defa orada oldu. 21 gün kuralını ilk orada duydum ve gülle yapılan alıştırmasını yaptım. Sonra farkettim ki hayatımda yaptığım bazı şeyler aslında bir bakıma meditasyonmuş; kitap yazdığım anlar ya da müziği açıp karanlıkta dans edişlerim veya müzik eşliğinde elimin gölgesini izlemem ve birçokları. Bütün bunlar, benim o kapandığım evimden perdeleri açıp çıkmamı sağladı.IMG_2783
Ve ben işe başladım ama ne başlamak. Bu süreçte anlatılacak çok şey yok ama şunu açıklıkla söyleyebilirim; düşünmeye vaktim olmadı ve sonuç itibariyle kafada soru da kalmadı 😀 Yorucu ve yıpratıcı bir süreç daha ama en azından fiziksel bir yorgunluk; ruhsal yorgunluğa her zaman yeğlerim.
Hayatımızın en büyük, güzel, harika, mükemmel kararını aldık ve Nisan’a hamile kaldım. Hamileliği daha önceleri anlattım ama bu yönüne hiç değinmemiştim sanırım. Bu bir mucizeydi.
Hamileliğim esnasında, çalıştığım dönem dışında genel olarak evde yalnızdım. Başkalarıylayken tam olarak olayın ehemmiyetini anlamanız beklenemez ve hatta çoğu zaman kendi başınızayken bile. Yalnız olduğunuzda, daha doğrusu ikiniz olduğunuzda ve gerçekten farkındalığınızın arttığı anlarda birçok şeyin değiştiğini görüyorsunuz yani en azından benim için böyle oldu. Aslında şu şekilde izah edersem belki daha doğru olacaktır:
Yaşadığım mucize benim mucizem. Buradaki ben kelimesinden ego anlaşılmasını istemem, zira kastım bu mucizenin benim de içinde olduğumu vurgulamak. Bu yaşam başlangıç hikayesinde ben de varım. Bu mucizeye en yakından tanığım. O nasıl bir kademe atlayıp bir oluşuma gittiyse ve bununla birlikte benim nazarı dikkatimde bir atlama yaşadıysa bana da bu atlamayı yaşama şansı verdi. Bunu yaşamak isteyip istememek insanın kendisine bağlı ki ben bunu çok istedim. Çoğu sorumun cevabını verdi bana. İlla ki bir çocuk mu lazım bu soruların cevabını bulmak için derseniz cevap tabii ki hayır, benim durumumda böyleydi. Bu bir yolculuk ve aslolan yol. Önemli olan bu yolu sevmek, bu yolda yürümeyi sevmek ve her anından zevk almak. Her nefese şükretmek ve her defasında mutlu olmak. O yolda huşuyla yürümek.

Sevgiyle Kalın.

Advertisements

2 thoughts on “Adım adım

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s